چه كفشی بپوشیم، چه كفشی نپوشیم؟
قدمت كفش در ایران به 4500 سال قبل برمی گردد. آن وقتها پاپوشی در ایران استفاده می شد كه به آن “غوشنگ” می گفتند. بعد از آن نوبت چارق بود كه آثارش را در نقوش باقی مانده تخت جمشید می بینیم. كفش در آن زمان، محصولی نرم، سبك، راحت و با كیفیتی مرغوب بود اما تولید كفش در ایران و جهان، بعد از صنعتی شدن، سمت و سوی دیگری را در پیش گرفت. امروزه هم با واردات انواع و اقسام كفشهای موسوم به “چینی” قضیه بغرنجتر شده است. به اعتقاد متخصصان، شروع بسیاری از بیماریهای عضلانی اسكلتی، از آزارهایی است كه به كف پا یا نواحی دیگر آن وارد می شود.
متأسفانه در كشور ما، فرهنگ اهمیت دادن به انتخاب كفش، بسیار پایین است. بیشتر افراد به همان اندازهای كه به انتخاب لباس، اهمیت می دهند، در انتخاب كفش دقیق نیستند. بسیاری از بیماریها و دردهای مزمن سیستم عضلانی اسكلتی، با انجام كارهای ساده مانند یك تغییر نگرش، آموزش اولیه و ورزش ابتدایی قابل اصلاح و درمان هستند.
